Voor het eerst in mijn ondernemersleven maak ik een jaarplan. Je kent het wel: een plan waarin je vastlegt wat je dit jaar wilt bereiken, hoeveel het je gaat opleveren aan het eind en hoe je dat gaat bereiken.

Als office manager bij diverse bedrijven ben ik vaak betrokken geweest bij het maken van zo’n jaarplan. Een of twee dagen op de hei met het hele MT, veel gezelligheid, goede sfeer en tussendoor hard werken. Samen doelen stellen en de strategie uitwerken. Al brainstormend kom je tot zinvolle ideeën en iedereen levert een bijdrage. Alles lijkt mogelijk.

Ik maakte het mee vanaf de zijlijn. Mijn rol was notuleren, vastleggen, verhelderen, vragen stellen en natuurlijk vooraf alles regelen. Maar wat had ik, ondanks de gezelligheid, toch een boel kritiek op alles en iedereen... Niet hardop, nee, stil van binnen: de presentatie van de commercieel manager was onder de maat, de financieel manager was onvoorbereid, vernieuwende voorstellen kwamen er niet, uitvoerbaarheid vond ik ver te zoeken, een visie ontbrak, en ga zo maar door.

Nu maak ik dus zelf een plan. Brainstorm ik in m’n eentje, met m’n levensmaatje of een collega-ondernemer. Moet ik mezelf motiveren en stimuleren. Zelf nieuwe plannen verzinnen en haalbare doelen vaststellen. Aan de zijlijn staan gaat niet meer. Opeens begrijp ik waarom de directeur het altijd zo belangrijk vond dat ook ik een deeljaarplan maakte voor het secretariaat. Doelen stellen is belangrijk. Het geeft richting, helpt samenwerken, focussen. Het is de kapstok waaraan je alle verzoeken die je krijgt kunt ophangen. 

Mijn plan is bijna af. Met de uitvoering ben ik al begonnen. Over twee maanden kijk ik of ik de goede weg volg. Hoe ver ben je met jouw plan? En krijg je je collega’s mee? Nog niet gemaakt? Het is pas februari, kan nog best hoor. Weet je niet hoe te beginnen? Laat het me weten, ik help je op weg.

Carolien